Κρήτη

Οδηγός σπουδών

Τετραετής εκπαίδευση στην Παρεμβαίνουσα Μη Κατευθυντική Μέθοδο (N.D.I) του Michel Lobrot στην συμβουλευτική και την εμψύχωση ομάδων

1

                                                        2

 

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ-INDEX                                                                           

1.Οι ρίζες της μεθόδου                         ……………………………………………………………σελ 01

1.1. Βιογραφικό του Μισέλ Λομπρό                    ……………………………………………………………σελ 01

1.2.Θεσμική Παιδαγωγική                                    .……………………………………………………………σελ 01

1.3. Ο δρόμος του  Ρότζερς                                   .……………………………………………………………σελ 01

1.4.  Αντι-Φρόυντ                                                    .……………………………………………………………σελ 01

1.Το μη κατευθυντικό δρώμενο-(ψυχόδραμα) ……………………………………………………………σελ 01

2.Εκπαίδευση                                                           ……………………………………………………………σελ 01

2.1 Μαραθώνιοι                                                    ……………………………………………………………σελ 01

2.2.Βιωματικά μαθήματα 1ουέτους                       ……. ……………………………………………………σελ 01

2.3.Βιωματικά μαθήματα 2ουέτους                      ……………………………………………………………σελ 01

2.4.Βιωματικά μαθήματα 3ουέτους                      ……………………………………………………………σελ 01

2.5. Επιλεγόμενα μαθήματα 4ου έτους               .……………………………………………………………σελ 01

2.6.Εκπαιδευτές βιωματικών μαθημάτων          …………………………………………………………σελ 01

2.7. Βιωματικά σαβ/κα 1ου έτους                        .……………………………………………………………σελ 01

2.8. Βιωματικά σαβ/κα 2ου έτους                        .……………………………………………………………σελ 01

2.9. Βιωματικά σαβ/κα 3ου έτους                        ….…………………………………………………………σελ 01

2.10.Εκπαιδευτές βιωματικών σαβ/ων             …. …………………………………………………………σελ 01

2.11 Βασική βιβλιογραφία                                   ..……………………………………………………………σελ 01

3.Παροχές εκπαίδευσης                                      ..……………………………………………………………σελ 01

  1. Διακοπή φοίτησης .……………………………………………………………σελ 01
  2. Χώρος εκπαίδευσης  ..……………………………………………………………σελ 01

6.Η ομάδα ‘’μίτος’’. Ποιοι είμαστε                   ………………………………………………………………σελ 01

  1. Οικονομικά δεδομένα του εκπαιδευτικού .……………………………………………………………σελ 01
  2. Το μήνυμα του Μισέλ Λομπρό ………………………………………………………………σελ 01
  3. Ημερολόγιο ………………………………………………………………σελ 01

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σημείωση: όλα τα κείμενα που αφορούν στην ιστορία της N.D.I.και τον Michel Lobrot υπάρχουν στο επιστημονικό αρχείο και είναι γραμμένα ή μεταφρασμένα από Έλληνες μαθητές του. Κυκλοφορούν και στο διαδίκτυο.

1.Οι ρίζες της μεθόδου                                        

Ο Michel Lobrot, Γάλλος ψυχοκοινωνιολόγος, διανοητής, ψυχοπαιδαγωγός, ψυχοθεραπευτής, εμπνευστής της  « Μη Κατευθυντικής- Παρεμβατικής» (N.D.I.) μεθόδου ψυχοθεραπείας και εμψύχωσης των ομάδων,  ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού,  ερευνητής και συγγραφέας, με το πλούσιο και πρωτοποριακό του έργο, έχει προσφέρει πολλά στο χώρο των Επιστημών του Ανθρώπου. Η επιστημονική του σκέψη και εργασία απλώνεται και πέρα από την παιδαγωγική και την ψυχολογία, στο χώρο της κοινωνιολογίας, της κοινωνιο-πολιτικής, της ψυχοθεραπείας, της βιολογίας, κ.α

Η μέθοδος που αναπτύσσει, τόσο για την παιδαγωγική όσο και για την εμψύχωση ομάδων και την ψυχοθεραπεία, αναζητά τρόπους και καταστάσεις δημιουργίας θετικών εμπειριών που εμπλουτίζουν τις πηγές του ατόμου και συγχρόνως διευκολύνουν την ανάδυση επιθυμιών για μάθηση, επικοινωνία, δημιουργικότητα και ολοκλήρωση.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο ακόμα και μια αρνητική κατάσταση που έχει βιωθεί στο παρελθόν τραυματικά μετατρέπεται σε θετική και επομένως αντισταθμιστική, αν βιωθεί σε συνθήκες απόλυτης αποδοχής, υποστήριξης και συνοδείας δηλαδή στα πλαίσια της ομάδας

Η στάση του θεραπευτή-εμψυχωτή στην N.D.I, στηρίζεται κατ’ αρχήν στη βαθιά αποδοχή του ατόμου ή της ομάδας, στην ενεργητική ακρόαση και ενσυναίσθηση, στην αυθεντικότητα (C. Rogers),καθώς επίσης στη δυνατότητα παρέμβασης του μέσα από προτάσεις. Οι προτάσεις αυτές έχουν σκοπό να διευκολύνουν την εμβάθυνση στο προσωπικό βιώμα και τον εμπλουτισμό του, προς την κατεύθυνση των επιθυμιών και αναγκών του ατόμου (Μ. Lobrot). Οι προτάσεις είναι εμπνευσμένες από πολλές γνωστές τεχνικές ψυχοθεραπείας όπως το ψυχόδραμα, η Gestalt, το αυθόρμητο θέατρο, τη βιοενέργεια, το ψυχόδραμα, διάφορες σωματικές προσεγγίσεις, την Art therapy κ.α.

Παρ’ ότι διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής του, ο Michel όπως τον αποκαλούν οι μαθητές του, εκπαιδεύει ψυχοθεραπευτές στην Γαλλία, τον Καναδά και την Ελλάδα, κάνει συμβουλευτική και εμψυχώνει ομάδες διαδίδοντας την χρήση της μεθόδου του. Ταυτόχρονα γράφει βιβλία και άρθρα.

3

1.1. Βιογραφικό του Μισέλ Λομπρό                   

Ο Michel Lobrot γεννήθηκε στο Παρίσι στις 22 Ιανουαρίου του 1924. Προέρχεται από μια οικογένεια γιατρών. Ο παππούς του, από τη μητέρα, ήταν γιατρός και ένα είδος «σοφού» της εποχής εκείνης, ο οποίος είχε συμβάλει στη διάδοση του βελονισμού στη Γαλλία. Του άρεσε να διαβάζει από μικρός.     Σε ηλικία 15 ετών διάβαζε Αριστοτέλη και άλλους φιλοσόφους. Τελειώνοντας το Λύκειο Pasteur, σε ηλικία 19 ετών, έγινε μοναχός στους Δομινικανούς. Ήταν κυρίως η επίδραση της μητέρας του, αλλά κι ενός φωτισμένου μοναχού λογοτέχνη, μουσικού και αγωνιστή που τον είχαν οδηγήσει στον κόσμο της θεραπείας.

Από μια σειρά συγκυριών, σε ηλικία 23 ετών εγκαταλείπει τους Δομινικανούς: «Δεν ανήκω λοιπόν ούτε στον κόσμο της τεχνολογίας και τεχνοκρατίας, ούτε στο θρησκευτικό κόσμο. Είμαι έξω από πλαίσια, περιθωριακός. Η περιθωριακότητα μου επιτρέπει να είμαι αυτό που είμαι», θα γράψει

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γενικής αμφισβήτησης, κι ενώ σπούδαζε φιλοσοφία, γνώρισε τη γεύση του γραψίματος και μάλιστα ανακάλυψε την «αυτόματη γραφή».

Πολύ πιθανόν επηρεασμένος από το σουρεαλιστικό κίνημα. Αργότερα θα τη χρησιμοποιήσει και ως θεραπευτική τεχνική. Από το 1946 μέχρι το 1956 κρατούσε καθημερινά ένα είδος προσωπικού/φιλοσοφικού ημερολογίου όπου έγραφε τις σκέψεις και παρατηρήσεις του για τη ζωή. Την περίοδο αυτή τα κείμενα του ήταν κυρίως συναισθηματικά.

Το ύφος του ήταν αρκετά επιθετικό και κριτικό κατά της καθολικής εκκλησίας και της τάσης της να διαστρεβλώνει το ευαγγελικό μήνυμα, καθώς και κατά της παραδοσιακής ηθικής. Αυτό δεν τον εμπόδιζε να γράφει και λογοτεχνικά κείμενα, ακόμα και ποιήματα. Αρχίζει την καριέρα του το 1956, διδάσκοντας φιλοσοφία σε Λύκειο. Συγχρόνως συμμετέχει σε παιδαγωγικές ομάδες, αλλά και σε «θεραπευτικές» (τότε δεν ονομάζονταν όμως ακόμα θεραπευ τικές).

Είναι η εποχή που ανακαλύπτει την Αμερικανική Ψυχο-κοινωνιολογία. Ανακαλύπτει τη «Δυναμική των ομάδων» και τη «Μη Κατευθυντικότητα» του Kurt Lewin, την οποία θεωρεί ως τη μεγαλύτερη επανάσταση που έγινε στον τομέα των Ανθρωπί νων Σχέσεων. Θα πει τότε μ’ ενθουσιασμό: «Μια ομάδα που της αφαιρούμε το αυταρχικό της πλαίσιο, όχι μόνο δεν βυθίζεται στην αναρχία, αλλά γίνεται επιπλέον πιο παραγωγική, πιο δημιουργική, αυτό-οργανώνεται και βάζει μόνη της τους στόχους της».

Η ανακήρυξη του το 1958 ως καθηγητή Ψυχολογίας και συγχρόνως, διευθυντή σ’ ένα εργαστήριο έρευνας στο Εθνικό Κέντρο Ειδικής Αγωγής (C.N.P.S.) στο Beaumont-Sur-Oise του επιτρέπουν τον πειραματισμό και την εξέλιξη της πρακτικής του. Η σχέση με τους μαθητές του άλλαξε εντελώς.

Η μέθοδος διδασκαλίας του ήταν τόσο πρωτοποριακή που τον κατήγγειλαν στο Υπουργείο Παιδείας. Εκπαίδευε παιδαγωγούς για την Ειδική Αγωγή. Άρχισε τότε να μελετά σε βάθος τα προβλήματα της σχολικής αποτυχίας και να γράφει πλέον επιστημονικά κείμενα.

Έγραψε τρία βιβλία πάνω στα προβλήματα του γραπτού λόγου και της ανάγνωσης: Troubles de la langue e’crite et remedes {Δια­ταραχές της γραπτής γλώσσας και αντιμετώπιση τους), Lire (Δια βάζω) και La lecture adulte (Η ανάγνωση στους ενήλικες).

Η ανακάλυψη της Μη Κατευθυντικότητας θα τον οδηγήσει στη σύλληψη της «Θεσμικής Παιδαγωγικής».

Το 1964 συμμετέχει στη δημιουργία του «Θεσμικού κινήματος» στο χώρο της Εκπαίδευσης, μαζί με τους Rene Lourau, Georges Lapassade κ.ά. Οι ίδιοι παίρνουν μέρος και στην ομάδα του περιοδικού «Socialisme ou Barbarie» («Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα»), με τον Κορνήλιο Καστοριάδη, την περίοδο ’67 – ’68, λόγω της ταύτισης που είχαν όσον αφορά την ιδέα της κοινωνικής αυτοδιαχείρισης.

«Η ιδέα ήταν να συμβάλουμε στον εκδημοκρατισμό των θεσμών και ολόκληρης της κοινωνικής ζωής. Να ξεπεράσουμε δηλαδή την τυπική δημοκρατία, την πολιτική δημοκρατία και να πάμε σε μια δημοκρατία της κοινωνικής ζωής…».

Το βιβλίο του, εν τω μεταξύ, La Pedagogie Institutionnelle (Η Θεσμική Παιδαγωγική) που εκδόθηκε στο 1965 είχε μεγάλη απήχηση. Από εκείνη την εποχή θ’ αρχίσει να εργάζεται και σε άλλες χώρες, όπως την Ιταλία, την Αλγερία και το Μεξικό κάνοντας παιδαγωγικές παρεμβάσεις.Το 1969 γίνεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII -Vincennes, στο τμήμα των Παιδαγωγικών Επιστημών. Πρόκει ται για το γνωστό πειραματικό πανεπιστήμιο που δημιουργήθη κε μετά το Μάη του ’68 και στο οποίο εφαρμόζονταν και επεξεργάζονταν πολλές πρωτοποριακές θεωρίες και μέθοδοι. Αλλάζει εντελώς τον τρόπο διδασκαλίας του. Εισάγει στην παιδαγωγική την ιδέα ενός νέου τύπου εκπαίδευσης. Τη συμμετοχική εκπαίδευση.

Μια εκπαίδευση επικεντρωμένη στην όσο γίνεται μεγαλύτερη συμμετοχή του σπουδαστή. Η βασική του ιδέα είναι ότι η μάθηση είναι συγκινησιακή διαδικασία, γι’ αυτό και το μοντέλο παρέμβασης του είναι Μη Κατευθυντικό. «Η Μη Κατευθυντικότητα είναι αναγκαστικά συγκινησιακή γιατί διευκολύνει τη  συγκινησιακά έκφραση, ακόμα και όταν πρόκειται για πνευματική δουλειά, μάθηση νοητικού τύπου…».Οι θεωρίες του αυτές επηρέασαν πολλούς εκπαιδευτικούς. Σ’ αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι παράλληλα με την πρακτική, α­σχολείται πολύ με το γράψιμο. Γράφει άρθρα σε παιδαγωγικές περιοδικές εκδόσεις και βιβλία.

Από το 1971 μέχρι το 1974 θα εκ δώσει τα εξής βιβλία:  Priorite a l’education {Προτεραιότητα στη μόρφωση), Les effets de l’education (Τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης), Pour ou centre I’autorite (Υπέρ ή κατά της αυταρχικότητας), L’intelligence et ses formes (H ευφυΐα και οι μορφές της). Το A quoi sert I’école? (Σε τι χρησιμεύει το σχολείο;) θα εκδοθεί πολύ αργότερα (το 1986).

Το 1974 επίσης εκδίδεται από τις εκδόσεις Payot το πολύ γνωστό:  L’ animation non directive des groupes (Η μη κατευθυντική εμψύχωση των ομάδων). O Michel Lobrot γράφει πάντα στο πρώτο ενικό πρόσωπο, ακόμα και στα πιο θεωρητικά του κείμενα. Θεωρεί αδιανόητο στις επιστήμες του ανθρώπου να μιλάμε στο τρίτο πρόσωπο.

Στα βιβλία του μάλιστα που αφορούν την προσωπική του ζωή, είναι πολύ εξομολογητικώς. Δεν διστάζει καθόλου να «βραχεί», όπως λένε οι Γάλλοι. Το 1974 μετά το χω ρισμό από τη δεύτερη γυναίκα του καταπιάνεται εκ νέου με το ημερολόγιο του, όπου γράφει 4 βιβλία πάνω στις εμπειρίες του με τις γυναίκες. Απ’ αυτά μόνο ένα εκδόθηκε αργότερα (το 1982) με τίτλο: Le mal d’aimer (O πόνος του ν’ αγαπάς), το οποίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και σύντομα θα εκδοθεί. Σ’ αυτή τη δεύτερη περίοδο της ζωής του, μετά το ’68, δίνεται ολοκληρωτικά στην ψυχοκοινωνιολογική έρευνα.

Στο πανεπιστήμιο εφαρμόζει τη βιωματική διδασκαλία και αναπτύσσει τεχνικές εμψύχωσης των ομάδων. Οι παρεμβάσεις του πλέον είναι και θεραπευτικές. Όλη αυτή η εμπειρία με ομάδες και η επιθυμία του να διευρύνει την εφαρμογή των απόψεων του πέρα από την εκ­παίδευση και την παιδαγωγική, τον οδήγησαν στις ομάδες «Ανάπτυξης του Ανθρώπινου Δυναμικού» και την ψυχοθεραπεία.

Ο αναλυτικός και συγχρόνως συνθετικός τρόπος σκέψης του τον οδηγεί σε μια συνεχή αναθεώρηση και επαναπροσδιορισμό της δράσης του. Το 1975 ιδρύει το Ινστιτούτο «AGORA», στο Πα ρίσι, όπου μαζί με τους συνεργάτες του επεξεργάζεται και εφαρμόζει τη «Μη Κατευθυντική-Παρεμβατική» μέθοδο Ψυχοθεραπείας και εμψύχωσης των ομάδων («Non directivite Intervenante»).

Πρόκειται για μια νέα μορφή της Μη Κατευθυντικότητας, όπου η διάσταση της παρέμβασης και της «Βοήθειας» είναι πολύ πιο έντονες απ’ ό,τι στη Ροτζεριανή μέθοδο. Η στάση του θεραπευτή ή του εμψυχωτή στηρίζεται κατ’ αρχήν στη βαθιά αποδοχή του ατόμου, στην ενεργητική ακρόαση, την ενσυναίσθηση και αυθεντικότητα (αρχές του C. Rogers), καθώς επίσης στη δυνατότητα να παρεμβαίνει μέσα από προτάσεις.

Οι προτάσεις έχουν σκοπό να διευκολύνουν την εμβάθυνση του προσωπικού βιώματος και τον εμπλουτισμό του προς την κατεύθυνση των επιθυμιών και αναγκών του ατόμου. Είναι εμπνευσμένες από πολλές γνωστές τεχνικές όπως τη Δυναμική της ομάδας, το Ψυχόδραμα, την Gestalt therapy, τη Βιοενέργεια, το αυθόρμητο θέατρο, την αυτόματη γραφή, Art therapy κα… Οι παρεμβάσεις γίνονται μόνο όταν ο θεραπευτής διαπιστώνει τη δυσκολία του ατόμου ή της ομάδας να εκφραστεί.  Εκείνοι πάλι, απ’ την πλευρά τους, τις ακολουθούν στο βαθμό που επιθυμούν και σεβόμενοι τον ατομικό τους ρυθμό. Το άκουσμα και ο σεβασμός της επιθυμίας του άλλου, αλλά και της δικιάς μας κατέχουν πολύ σημαντική θέση στην προσέγγιση του Μ. Lobrot. Έχει γράψει μάλιστα ένα βιβλίο μ’ αυτόν τον τίτλο: Το άκουσμα της επιθυμίας (L’ecoute du de’sir)*.* L’ecoute du desir, Paris, RETZ, 1989.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80 ο Μ. Lobrot επανέρχεται στη θεωρία, χωρίς να εγκαταλείψει και τη μέθοδο του ημερολογίου, ούτε ακόμα και τη Λογοτεχνία που ασχολείται από τη νεαρή του ηλικία. Άλλωστε το βιβλίο του “Οι Βαθύτερες Δυνάμεις του Εγώ” είναι κατ’ εξοχήν θεωρητικό.

Ασχολείται επίσης με τα σεξουαλικά προβλήματα στο “Οι Σεξουαλικές δυσκολίες του ενήλικα”. Επανέρχεται στην εκπαίδευση με το: “Σε τι χρησιμεύει το σχολείο”. Τέλος προσανατολίζεται προς την κοινωνική ψυχολογία με το: “Οι επιδράσεις των Μοντέλων”. Τώρα ετοιμάζει ένα μεγάλο βιβλίο ανθρωπολογίας στο οποίο η θεωρητική ψυχολογία και η κοινωνική ψυχολογία θα χρησιμοποιηθούν σα βάσεις για μια καλύτερη κατανόηση της ιστορίας του ανθρώπου. Αυτό το βιβλίο πρόκειται να ονομασθεί “Η ανθρωπότητα σε κίνηση”.

Ο Μ. Lobrot τα τελευταία 15 χρόνια έχει μια σταθερή σχέση με την Ελλάδα, της οποίας πάντα ήταν λάτρης. Έρχεται από το 1985 για να δώσει διαλέξεις και να εμψυχώσει εκπαιδευτικές και θεραπευτικές ομάδες.

1.2.Θεσμική Παιδαγωγική                                   

Ο Γάλλος δάσκαλος και παιδαγωγός Celestin Freinet (1896-1966) είχε την άποψη ότι η σχολική εργασία πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσπάθειας επικοινωνίας μεταξύ των δρώντων προσώπων στο χώρο του σχολείου. Στόχος του ήταν η αγωγή της εργασίας, η μύηση στην παραγωγική εργασία και τη διδασκαλία πολυτεχνικού χαρακτήρα και η καλλιέργεια της ελεύθερης έκφρασης μέσω της ψηλαφητής διερεύνησης και της επικοινωνίας .  Επεξεργάστηκε νέες μεθόδους αγωγής: συνδύασε ένα παιδαγωγικό σύστημα που βασιζόταν στα κέντρα διαφέροντος με τα αξιώματα της πατριδογνωσίας, της συγκεντρωτικής διδασκαλίας και της αυτενέργειας χρησιμοποιώντας ενεργητικές μεθόδους και διδακτικά μέσα όπως το σχολικό τυπογραφείο, τη σχολική αλληλογραφία, τη φυσική μέθοδο ανάγνωσης, το πλάνο εβδομαδιαίας εργασίας, το συμβούλιο συνεργασίας.

Η θεσμική παιδαγωγική ήταν κίνημα  βασισμένο στις ιδέες του Freinet και την μετεξέλιξη τους. Αναπτύχθηκε στη Γαλλία και την Λατινική Αμερική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1960-1980.       Ιδρυτής της θεσμικής παιδαγωγικής είναι ο Michel Lobrot, μαζί με τους Georges Lapassade, και Rene Lourau. Συμμετείχαν επίσης οι Fernand Oury, Anna Vasquez, και Raymond Fonvieille.     Η Θεσμική Παιδαγωγική έχει ως στόχο την αναδιοργάνωση των σχέσεων μέσα στην τάξη και το ίδρυμα ξεκινώντας από τη συνειδητοποίηση του ρόλου του ασυνειδήτου μέσα στις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Αναλύει παράλληλα την επίδραση των περιβαλλοντικών στοιχείων προκειμένου να αποκαλύψει τις συνέπειες για τη νοητική υγεία του ατόμου και να διαπιστώσει τις ουσιαστικές δυνατότητες ανάπτυξης και έκφρασης αυτού.
H έννοια του ασυνείδητου χρησιμοποιείται πολύ συχνά και προτείνεται ένα άλλο μοντέλο αγωγής: αυτό της ανάλυσης της λειτουργίας των εκπαιδευτικών πρακτικών με βάση τις θεωρίες και τις πρακτικές της δυναμικής των ομάδων, της μη-καθοδηγητικής μεθόδου, της αρνητικής εκπαίδευσης και των προσπαθειών αυτοδιοίκησης και αυτοπροσδιορισμού.
Το πέρασμα από τη συνεργατική τάξη του Freinet στη Θεσμική Παιδαγωγική επιτυγχάνεται με την ανάπτυξη διαφόρων ομάδων στο εσωτερικού του σχολείου, οι οποίες έχουν ως στόχο την κοινωνικοποίηση των μαθητών και την μύησή τους σε διαδικασίες αυτοδιοίκησης

4

1.3. Ο δρόμος του Κάρλ Ρότζερς 

Εκείνο που τον απασχολούσε πάντα τον Michel Lobrot  ήταν η ιδέα της βοήθειας που θα μπορούσε να προσφέρει στα άτομα που του το ζητούσαν. Εδώ, ευτυχώς, όπως λέει ο ίδιος, ανακαλύπτει τον Carl Rogers και γράφει: «Βλέπω τη δουλειά μέσα από την οπτική του Carl Rogers σαν μια αδιάκοπη επιστροφή σ’ αυτό που συμβαίνει. Έτσι επιτρέπουμε στον πελάτη ή στα άτομα που συμμετέχουν στην ομάδα, να αισθάνονται αδιάκοπα συντροφευμένοι, συνοδευμένοι και αποδεκτοί». Πιστεύει ότι ο Rogers είχε τη μεγαλοφυή έμπνευση μιας θεμελιώδους αρχής της ψυχολογικής ανάπτυξης, που υποστηρίζει ότι η ψυχολογική ανάπτυξη περνά και οφείλει να περνά από το κέντρο του ατόμου. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιον να εξελιχθεί ενάντια στη θέληση του, χωρίς τη βαθύτερη συμμετοχή του. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το περιβάλλον δεν παίζει καθοριστικό ρόλο.

“Δε μπορούμε να κάνουμε κάποιον να εξελιχθεί ενάντια στη θέληση του, ή χωρίς αυτόν, χωρίς τη βαθύτερη συμμετοχή του. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το περιβάλλον δεν έχει σημασία. Κάθε πράξη καθαρά εξωτερική, που εξαναγκάζει, χειρίζεται ή εκβιάζει το άτομο προκαλεί την παλινδρόμηση και το κλείσιμο του. Μια τέτοια δήλωση αποκαλύπτει τον ουσιαστικό χαρακτήρα του εξωτερικού περιβάλλοντος”

«Μα τότε γιατί αυτή η βοήθεια, θ’ αναρωτηθεί ο Michel Lobrot  , ο καθρέφτης (μέθοδος της αντανάκλασης), η αυθεντικότητα του θεραπευτή, η ανά-πλαισίωση που σύμφωνα με τον Rogers είναι απαραίτητες προϋποθέσεις σε μια Σχέση Βοήθειας;».


5

1.4.  Αντι-Φρόυντ υπέρ του Φρόυντ

Όσο εμβαθύνει στις έρευνες του για τον άνθρωπο, ο Michel Lobrot  τόσο γίνεται πιο κριτικός προς την ψυχαναλυτική θεωρία. Βρίσκει την ψυχαναλυτική πρακτική μια καταπληκτική επινόηση του Φρόυντ, την αξία της οποίας κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει. Ο ίδιος μάλιστα είχε κάνει ψυχανάλυση και λέει ότι του προσέφερε πολλά. Όμως πιστεύει ότι η θεωρητική κατασκευή του Φρόυντ δεν είναι παρά μια υπόθεση και είναι κρίμα που ο Φρόυντ δεν την παρουσίασε ποτέ σαν τέτοια. Έχει σημαντικές αντιρρήσεις για τη θεωρία που αφορά το ασυνείδητο και θεωρεί τη μέθοδο της ερμηνείας ένα «λάθος που δεν θ’ αμφισβητηθεί ποτέ αρκετά».

Οι πεποιθήσεις του αυτές καταστάλαξαν με τον καιρό μέσα του και για πρώτη φορά τις διατύπωσε σ’ ένα ανέκδοτο σύγγραμμα: Η Οπτική μου για τον Άνθρωπο και αργότερα στο βιβλίο του Οι βαθύτερες δυνάμεις του Εγώ που εκδόθηκε το 1983. Σ’ αυτό το βιβλίο παρουσιάζει μια εναλλακτική της φροϋδικής θεωρίας, τη «Θεωρία της ψυχολογικής εξέλιξης» όπου προσπαθεί ν’ αποδείξει ότι η εξέλιξη του ανθρώπου δεν συντελείται με την ασυνείδητη εγγραφή στον ψυχισμό όσων συμβαίνουν γύρω μας ή μέσα μας, αλλά από μια σειρά συνειδητών εμπειριών που έχουν βιωθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Στο παρόν βιβλίο θα χρησιμοποιήσει την παραπάνω θεωρία για να υποστηρίξει τις θέσεις του για το ασυνείδητο τις οποίες συ­γκεκριμενοποιεί ακόμα περισσότερο. Διακρίνει δύο είδη συνείδησης: την «ενυπάρχουσα συνείδηση» («conscience immanente») και την «αναστοχαστική συνείδηση» («consience reflechie»). Επιχειρεί μια αναθεώρηση της κλασικής θεωρίας των ενορμήσεων και απορρίπτει ακόμα μια φορά την ερμηνευτική περίοδο.

Ασκεί μια γενικότερη κριτική στην ψυχανάλυση και όχι μόνο. Δράττεται της ευκαιρίας για να κριτικάρει και τα άλλα δύο δόγματα (Δαρβινισμό και Μαρξισμό), των οποίων την επίδραση θεωρεί ολέθρια για την κοινωνία μας. Το έργο γενικά του Michel Lobrot είναι ένα μεγαλεπήβολο έργο που αγκαλιάζει ένα τεράστιο πεδίο. Αγκαλιάζει τον άνθρωπο μέσα στην «εσωτερικότητα» του, αλλά και μέσα στη δυναμική του σχέση με το περιβάλλον. Δεν αγνοεί καθόλου το γεγονός ότι σ’ αυτά τα δύο πεδία πολλοί έχουν ήδη ψάξει, γράψει κι έχουν τις απόψεις τους.

«Θα οδηγηθώ λοιπόν, λέει, να τους συναντήσω και πολύ συχνά να τους αντιμετωπίσω. Θα έχω μεγάλους φίλους (τον Carl Rogers π.χ.) αλλά επίσης και μεγάλους εχθρούς. Θα είμαι υποχρεωμένος να δώσω μάχες, να υπερασπιστώ θέσεις, να επιτεθώ, να κάνω κριτική, να επιχειρηματολογήσω…Μου έχουν πει ότι μιλώ με μέλι αλλά γράφω με βιτριόλι. Είναι αλήθεια ότι όλοι όσοι με συναναστρέφονται διαπιστώνουν τη γλυκύτητα και την ειρηνικότητα μου, ενώ αυτοί που με διαβάζουν συχνά δεν κατανοούν τους αγώνες που κάνω ή για τί τους κάνω, ή σκέφτονται ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει λόγος να θυμώνω τόσο πολύ… Πράγματι αισθάνομαι σαν ένας αγωνιστής…».

Αυτά γράφει ο ίδιος και συνεχίζει με πάθος: «Όμως αυτό που δεν βλέπουν είναι ότι τιμώ τους αντιπάλους μου πολεμώντας τους. Αυτό σημαίνει ότι τους παίρνω στα σοβαρά. Παραδείγματος χάρη κρίνοντας τον Φρόυντ, πιστεύω ότι τον τιμώ περισσότερο απ’ όλους αυτούς που τον αντιλαμβάνονται σαν λάβαρο, που τον επαναλαμβάνουν σαν κατήχηση, που τον εκμεταλλεύονται σαν λατομείο. Επιτίθεμαι πράγματι σ’ αυτούς που πιστεύω ότι εφαρμόζουν ένα είδος περιορισμού στον τομέα των επιστημών του Ανθρώπου, δηλαδή σ’ όλους αυτούς που «περιορίζουν» τον άνθρωπο, που δεν τον αναγνωρίζουν σ’ αυτό που είναι, τον μετατρέπουν σε καρικατούρα… Είτε αυτός ο περιορισμός γίνεται από παράλειψη είτε από αφομοίωση…».

6

1.5  Το μη κατευθυντικό δρώμενο- (ψυχόδραμα)                                              

Το μη κατευθυντικό δρώμενο ή  ψυχόδραμα είναι μια ανθρωπιστική ψυχοθεραπευτική τεχνική βασισμένη στο ενσυναισθητικό παιχνίδι των ρόλων (role play) , που επιδιώκει τη θεατρική εκδραμάτιση (acting) ψυχοσυναισθηματικών καταστάσεων, ψυχικών συγκρούσεων, βιωματικών στιγμών των ατόμων μιας ομάδας. Εξ ορισμού βασίζεται στην μέθοδο της μη κατευθυντικής παρεμβατικότητας του Michel Lobrot (N.D.I.) ενώ έχει τις ρίζες του στο ψυχόδραμα του Moreno

Το  μη κατευθυντικό ψυχόδραμα αποτελεί συμβατό εργαλείο πρώτης επιλογής στην ψυχοθεραπεία , αφού έχει σαν άμεσους στόχους:

  • Ανάπτυξη ενσυναίσθησης και εναισθησίας των μελών
  • Αναθεώρηση των διαπροσωπικών σχέσεων, προσωπική ανάπτυξη, επαφή με το σώμα, αυτογνωσία και εξέλιξη μέσα από το ομαδικό βίωμα
  • Επεξεργασία κοινωνικών ερεθισμάτων σε περιβάλλον αποδοχής και ασφάλειας, λύση των συγκρούσεων και άμεση εφαρμογή στην καθημερινή πραγματικότητα
  • Επανένταξη του θεραπευτικού χαρακτήρα του θεάτρου, της τέχνης και της δημιουργικότητας στην καθημερινότητα
  • Ενδυνάμωση της αυτοπεποίθησης, του υγιούς δυναμικού και της ικανότητας επίλυσης προβλημάτων
  • Ανάπτυξη συναισθηματικής ευεξίας, μετουσίωση της επιθετικότητας σε θετικές δράσεις και κατά συνέπεια απόρριψη της βίας ως συμπεριφοράς

Ο Lobrot εξέλιξε το αυθόρμητο θέατρο του Moreno και το ανέδειξε σε βασικό ψυχοθεραπευτικό εργαλείο εντάσσοντας το στην θεραπευτική διαδικασία της ομάδας σαν αναπόσπαστο κομμάτι της.

Γενικά, στο μη κατευθυντικό ψυχόδραμα ,η θεατρική εκδραμάτιση χωρίς να είναι αυτοσκοπός, επιδρά καταλυτικά στη ομαδική ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Δίνει στην ομάδα ένα πραγματικό χώρο βιωματικής δράσης, αυξάνει την ενσυναίσθηση  (empathy),  έχει χαρακτήρα καθαρτικό και πυροδοτεί συναισθηματικές καταστάσεις ιδανικές για παραγωγική ψυχοθεραπευτική επεξεργασία σε ασφαλές πλαίσιο. Ταυτόχρονα, λειτουργεί με κέντρο τον άνθρωπο και έχει σαν άμεσο στόχο την εξέλιξη του μέσω συνειδητοποιήσεων και την μετουσίωση αρνητικών συναισθηματικών καταστάσεων σε θετικά βιώματα.

 

 

2.Εκπαίδευση  

Για να ενταχτεί ένα άτομο στο  τετραετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα της (N.D.I.)είναι απαραίτητο να έχει συμπληρώσει το 23ο έτος της ηλικίας του. Η εκπαίδευση είναι ανεξάρτητη πρώτου πτυχίου.

Η εκπαίδευση είναι  απόλυτα βιωματική γίνεται με την μορφή ψυχοθεραπευτικών μαραθώνιων. Την υλοποίηση και οργάνωση του προγράμματος έχει αναλάβει η ομάδα «μίτος». 900 ώρες βιωματικής εργασίας και επιπλέον 200 ώρες εποπτείας και θεωρητικού προσανατολισμού αποτελούν την βασική εκπαίδευση στην N.D.I.   σε πτυχιούχους και μη. Η θεωρητική κατάρτιση παρέχεται ταυτόχρονα με την βιωματική αλλά και σε θεωρητικά μαθήματα.

Ο τρόπος εκπαίδευσης των Συμβούλων:

Η εκπαίδευση στην Μη Κατευθυντική- Παρεμβατική  Συμβουλευτική μέθοδο υλοποιείται σε 2 κύκλους συνολικής διάρκειας περίπου 4 ετών. Κάθε κύκλος διαρκεί 2 έτη. Στον πρώτο κύκλο δίνεται έμφαση στην αυτογνωσία και την προσωπική ανάπτυξη του εκπαιδευόμενου. Σύνολο, παρέχονται  750 ωρών προσωπικής ανάπτυξης. Κατά τα τρία πρώτα έτη το πρόγραμμα της εκπαίδευσης είναι όμοιο, και ανά έτος περιλαμβάνει:

  • πενθήμερους μαραθώνιους (40 ώρες έκαστος)
  • βιωματικά σαββατοκύριακα (16-20 ώρες έκαστο)

Η ομάδα οφείλει να επαναδιαπραγματευτεί το πρόγραμμα και να το μετασχηματίσει χρονικά ανάλογα με τις ανάγκες της.

  • Κορμός εκπαίδευσης: Εισαγωγή στην Συμβουλευτική σύνολο 200 ώρες
  • Θεωρία μη κατευθυντικής εκπαίδευσης στην Συμβουλευτική: σύνολο 500 ώρες

Για τον τέταρτο χρόνο: Καταρτίζεται ετήσιο πρόγραμμα από και σύμφωνα με τις ανάγκες της ομάδας

  • εμψύχωση ομάδων από τους εκπαιδευόμενους  συμβούλους με παρατηρητή
  • αυτό και ετερο αξιολόγηση
  • εποπτεία περιστατικών Συμβουλευτικής ενηλίκων
  • θεωρητικά διαδραστικά μαθήματα
  • πολλαπλές δράσεις
  • Προαιρετικοί μαραθώνιοι
  • 30 εργαστήρια ενσυναίσθησης (με εναλλάξ ρόλους θεραπευτή-θεραπευόμενου-παρατηρητή)
  • 15 εργαστήρια θεραπευτικών αποκρίσεων
  • 160 ώρες βιωματικής πρακτικής  άσκησης με ομαδική εποπτεία (1h /4h συμβουλευτικής)

σύνολο 200 +ώρες   

Εξωτερικές εκπαιδευτικές απαιτήσεις (που δεν παρέχονται στο πρόγραμμα)

σύνολο 200 +ώρες     

1.Ατομική θεραπεία: η ατομική θεραπεία , στα πλαίσια της προσωπικής του ανάπτυξης θεωρείται πολλή σημαντική εμπειρία για τον εκπαιδευόμενο. Απαιτούνται τουλάχιστον 150 ώρες ατομικής θεραπείας  μη κατευθυντικής Συμβουλευτικής  προσέγγισης στην τετραετία της εκπαίδευσης και περίπου 50 μετά το πέρας της.

2.Άλλα εκπαιδευτικά σεμινάρια-Εκπαιδευτικοί Πόντοι:  είναι πολύ σημαντικό για τους εκπαιδευόμενους να συμμετέχουν σε βιωματικά σεμινάρια της NDI (συμπόσια, ομάδες μελέτης,  κ.τ.λ.) και άλλων ανθρωποκεντρικών προσεγγίσεων (όπως π.χ. το ψυχόδραμα ή οι σωματικές θεραπείες) ώστε να διευρύνουν τους ορίζοντες τους. Κάθε ημερήσια συμμετοχή σε τέτοιο σεμιναριακό μαραθώνιο (τουλάχιστον οκτώ ώρες βιωματικής εργασίας) αναγνωρίζεται ως 1 Εκπαιδευτικός Πόντος (ΕΠ). Απαιτούνται τουλάχιστον 20 ΕΠ στην τετραετία της εκπαίδευσης. Σύνολο:160 ώρες

Απουσίες: ανεκτό όριο απουσιών θεωρείται  το 10% της εκπαίδευσης δηλαδή 100 ώρες

2.1 Μαραθώνιοι

“Μια ομάδα που της αφαιρούμε το αυταρχικό της πλαίσιο, όχι μόνο δε βυθίζεται στην αναρχία αλλά γίνεται επιπλέον πιο παραγωγική-δημιουργική, αυτο-οργανώνεται και βάζει μόνη της τους στόχους της”.

7.jpg

Οι βιωματικοί μαραθώνιοι αποτελούν μια μοναδική εμπειρία προσωπικής ανάπτυξης και εκπαίδευσης. Η μέθοδος του Λομπρό:

  • Είναι συμβατή με τις αρχές της μη-κατευθυντικότητας ως προς τη στάση του εμψυχωτή και τον θεραπευτικό στόχο
  • Έχει άμεσο στόχο της την προσωπική ανάπτυξη του ατόμου και την εξέλιξη του, μέσα από την συγκινησιακή εμπειρία και το βίωμα
  • Επικεντρώνεται στις επιθυμίες των ατόμων και στο άκουσμα τους και οδηγείται από αυτές
  • Λειτουργεί με κέντρο τον άνθρωπο και την ιστορία του και γνώμονα το «εδώ και τώρα»
  • Είναι θετικά παρεμβατική αφού προτείνει τρόπους και συνοδεύει στο άτομο στην συγκινησιακή εμπειρία με στόχο την συνειδητοποίηση, την ψυχική ανάταση, την ανάδειξη της επιθυμίας

2.2.Βιωματικά μαθήματα 1ουέτους

Αφορούν σε  βιωματικές συνεδρίες ομάδας με ταυτόχρονο  θεωρητικό και θεραπευτικό προσανατολισμό

Φεβρουάριος – ενεργητική ακρόαση 1                     

Μάρτιος – ενεργητική ακρόαση 2

Μάιος – Ενσυναίσθηση και εναισθησία 1

Ιούλιος – Ενσυναίσθηση και εναισθησία 2

Οκτώβριος – Επικέντρωση στην επιθυμία 1

Νοέμβριος –  ()- Επικέντρωση στην επιθυμία 2

Δεκέμβριος –Η θεραπευτική σχέση

2.3.Βιωματικά μαθήματα 2ουέτους

Αφορούν σε  βιωματικές συνεδρίες ομάδας με ταυτόχρονο  θεωρητικό και θεραπευτικό προσανατολισμό

Φεβρουάριος – Αναπλαισίωση και επαναδιατύπωση 1

Μάρτιος – Αναπλαισίωση και επαναδιατύπωση 2

Μάιος – Όνειρο και εργασία στην ομάδα

Ιούλιος – Όνειρο και εργασία στο ατομικό πλαίσιο

Σεπτέμβριος – Προσωπική ανάπτυξη 1

Οκτώβριος – Προσωπική ανάπτυξη 2

Νοέμβριος – Στοιχεία συμβουλευτικής 1

Δεκέμβριος -)- Στοιχεία συμβουλευτικής 2

 

2.3.Βιωματικά μαθήματα 3ουέτους

Αφορούν σε  βιωματικές συνεδρίες ομάδας με ταυτόχρονο  θεωρητικό και θεραπευτικό προσανατολισμό

Φεβρουάριος – Τεχνικές ομαδικής εργασίας

Μάρτιος – Τεχνικές ατομικής εργασίας

Μάιος – Εμψύχωση ομάδας 1

Ιούλιος – Εμψύχωση ομάδας 2

Σεπτέμβριος –η ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης

Οκτώβριος – εργασία με τον εαυτό 1

Νοέμβριος)- εργασία με τον εαυτό 2

Δεκέμβριος – Η δεοντολογία στην Μη Κατευθυντική Παρεμβατική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία

 2.5. Επιλεγόμενα μαθήματα 4ου έτους

Στο 4ο έτος οι υποψήφιοι διευκολυντές-εμψυχωτές θα μπορούν να επιλέξουν μέσα από μια μεγάλη γκάμα προαιρετικών μαθημάτων ανάλογα με τον χώρο που ενδιαφέρονται να εφαρμόσουν την NDI (επαγγέλματα ψυχ.υγείας, εκπαίδευσης κ.λ.π.)

Θέματα:

  • βασική ψυχολογία ενηλίκων
  • βασική ψυχολογία παιδιών και εφήβων
  • υποστήριξη στο πένθος
  • η επιθυμία στην εκπαίδευση
  • βασικές γνώσεις διαχείρισης προβλημάτων ψυχικής υγείας
  • ανθρώπινο δυναμικό
  • διαχείριση κρίσης
  • θεωρίες προσωπικότητας
  • αγχώδεις διαταραχές
  • μη κατευθυντική εργασία στο όνειρο
  • μη κατευθυντικό δρώμενο (ψυχοδραμα)
  • θεωρία ομαδικής και ατομικής ψυχοθεραπείας
  • φροντίδα του τραύματος
  • μη κατευθυντική εργασία μέσω της αναπνοής

 

2.6.Εκπαιδευτές

Ο Α. Στουρνάρας Ο Αριστείδης Στουρνάρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε ιατρική και απέκτησε την ειδικότητα της ψυχιατρικής παιδιών και εφήβων στο Παιδοψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής. Παράλληλα, εκπαιδεύτηκε στην ψυχοθεραπεία και εμψύχωση ομάδων ακολουθώντας το ψυχοπαιδαγωγικό σύστημα της Μη Κατευθυντικής Παρέμβασης (NDI) με δάσκαλο τον γάλλο ψυχοπαιδαγωγό και διανοητή Michel Lobrot.  Εξειδικεύτηκε επίσης, στην διάγνωση και αξιολόγηση της ΔΕΠ-Υ και είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του μοναδικού επιστημονικού φορέα που ασχολείται με την ΔΕΠ-Υ στη χώρα μας.

Στα πλαίσια της ειδικότητας του συν- εργάζεται  από το 2000 σε εξω-και ενδο-νοσοκομειακά  πλαίσια ψυχοκοινωνικής φροντίδας ή αποασυλοποίησης  ενηλίκων, παιδιών και εφήβων στο δημόσιο και τον  ιδιωτικό τομέα στη χώρα μας (Λέρο, Αθήνα, Κατερίνη, Κυκλάδες, Ραφήνα, Χανιά).

Το 2005 ίδρυσε στην Αθήνα τον φορέα ψυχοκοινωνικών  παρεμβάσεων  ‘’μίτος’’ που δραστηριοποιείται μέχρι σήμερα στον χώρο της ψυχικής υγείας. Από τις αρχές του 2008 μεταφέρει την έδρα του ‘’μίτος’’στην Κρήτη και ξεκινά συνεργατικές δράσεις με την ψυχοθεραπεύτρια Ν.Πατεράκη που συνεχίζουν μέχρι και σήμερα. Ασχολείται ενεργά με την ψυχοθεραπεία (>1700 ωρών/έτος) , ενώ το 2013 παρουσιάζει για πρώτη φορά ένα νέο συνθετικό σύστημα θεραπείας του τραύματος με το όνομα Μη Κατευθυντική Εργασία μέσω της Αναπνοής (Non Directive Breathwork) ή ψυχοναυτική τέχνη

Σήμερα,  διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο στα Χανιά και στο Ρέθυμνο και ασχολείται ιδιαίτερα με την εκπαίδευση εμψυχωτών, ψυχοθεραπευτών, εκπαιδευτικών και άλλων επαγγελματικών ομάδων.

Η Πατεράκη-Καστρινάκη Νεκταρία είναι πτυχιούχος ψυχολογίας, ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδέυτρια και επόπτρια στη μη κατευθυντική παρέμβαση. Εκπαιδεύτηκε από τον M.Lobrot και την N.Η.Simonne

Η ψυχοθεραπευτική της εκπαίδευση είναι στη συστημική, στη προσωποκεντρική και στη μη κατευθυντική παρέμβαση καθώς και στη θεραπεία ζεύγους στη συγκινισιακά εστιασμένη θεραπεία (e.f.t) της Sue Johnson.

Εργάζεται ιδιωτικά στα Χανιά παρέχοντας συμβουλευτική και ψυχοθεραπευτική υποστήριξη σε ενήλικες και σε οικογένειες. Επιπρόσθετα, συντονίζει ομάδες γονέων και δασκάλων με τη μέθοδο εκπαίδευσης αποτελεσματικού γονέα και δασκάλου(ΕΑΓ και ΕΑΔ τουTomas Gordon) καθώς και ομάδες προσωπικής ανάπτυξης και εκπαίδευσης στη συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία στο σύστημα N.D.I του Micel Lobrot. Παράλληλα, παρακολουθεί το πρόγραμμα σπουδών στο Univesrity of Strathclude για την απόκτηση master και εκπαιδεύεται στην art therapy. Όσον αφορά τις ενεργειακές θεραπείες, είναι εκπαιδευμένη στην κρανιοιερή και Reiki master.

 2.7. Βιωματικά σαβ/κα 1ου έτους

Αφορούν σε διήμερες (σ/κ), συναντήσεις βιωματικής εργασίας με θεραπευτές της  NDI αλλά και άλλων βιωματικών ανθρωποκεντρικών προσεγγίσεων

Σεπτέμβριος – Εμψύχωση ομάδας

Νοέμβριος –τεχνικές  βιωματικών οραματισμών

Δεκέμβριος –Ψυχόδραμα

 

2.8. Βιωματικά σαβ/κα 2ου έτους

Αφορούν σε διήμερες (σ/κ),15 ώρες συναντήσεις βιωματικής εργασίας με θεραπευτές της  NDI αλλά και άλλων βιωματικών ανθρωποκεντρικών προσεγγίσεων

Σεπτέμβριος – τεχνικές αυτόματης γραφής

Νοέμβριος – Εμψύχωση ομάδας

Δεκέμβριος – το σώμα στην ομαδική ψυχοθεραπεία

2.9. Βιωματικά σαβ/κα 3ου έτους

Αφορούν σε διήμερες (σ/κ),15 ώρες συναντήσεις βιωματικής εργασίας με θεραπευτές της  NDI αλλά και άλλων βιωματικών ανθρωποκεντρικών προσεγγίσεων

Σεπτέμβριος – Non Directive Breathwork               

Νοέμβριος – Ομάδα NDI

Dεκέμβριος – Ομάδα NDI               

 

2.11  Βασική βιβλιογραφία                                  

ΒΑΣΙΚΗ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ι. M. Lobrot. L’ animation non directive des groupes (Paris, p.b. Payot1974)

  1. M. Lobrot. L’ écoute du désir (Paris, éd. RETZ 1989)
  2. M. Lobrot. Les forces profondes du Moi (Paris, Economica 1983)
  3. M. Lobrot. La pedagogie institutionnelle (Paris, Gauthier – Villars 1965)

 

ΒΑΣΙΚΗ  ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

  1. M. Lobrot. Αντι-Φρόυντ (εκδ. τυπωθήτω)
  2. C.ROGERS, phd. Ομάδες συνάντησης.(εκδ. δίοδος)
  3. Κλορίντα Λουμπράνο & Μ.Κόμη. Η Ομάδα, το σώμα και η Ψυχοθεραπεία. (εκδ. θυμάρι)
  4. Ζ.Αρχοντάκη & Δ.Φιλίππου. 205 βιωματικές ασκήσεις για εμψύχωση ομάδων. (εκδ Καστανιώτη)
  5. M.B.Jacobsen, J.Cottraux, D.Pleux, J.V.Rillaer. Η μαύρη βίβλος της Ψυχανάλυσης (εκδ. ελλ.γράμματα)
  •     Carl Rogers, Ένας τρόπος να υπάρχουμε, (εκδ. Ερευνητές)
  • Carl Rogers , Το γίγνεσθαι του προσώπου, (εκδ. Ερευνητές)
  • Δάφνη Φιλίππου-Πόλα Καραντάνα, Ιστορίες για να ονειρεύεσαι, Παιχνίδια για να μεγαλώνεις,(εκδ.Καστανιώτη)
  1. Daniel Goleman Η συναισθηματική νοημοσύνη,. (εκδ. Ελλ.Γράμματα.)
  2. Α. Μπρούζος, Προσωποκεντρική Συμβουλευτική,. (εκδ. Τυπωθήτω)
  3. Yalom, Το δώρο της ψυχοθεραπείας,. (εκδ. ΑΓΡΑ)
  4. Rogers. Ομάδες Συνάντησης, (ΕΚΔ. ΔΙΟΔΟΣ)

13.Γρ.Ποταμιάνος. Θεωρίες Προσωπικότητας και κλινική πρακτική, (ΕΚΔ. Ελλ.Γράμματα)

ή    Θεωρίες Προσωπικότητας, L.A. Pervin. ΕΚΔ. Τυπωθήτω.

14.Ν’αγαπάς και να χάνεις: αντιμετωπίζοντας την απώλεια. ΜΕΡΙΜΝΑ, ΕΚΔ. Κριτική.

 

3.Παροχές εκπαίδευσης

  • πτυχίο συμβούλου ψυχικής υγείας και εμψυχωτή ομάδων (animateur) ισότιμα αναγνωρισμένο στην Ευρώπη. Στην χώρα μας, ισότιμο με τις υπόλοιπες γνωστές ψυχοθ/κες εκπαιδεύσεις στην επικράτεια
  • εκπαιδευτικό υλικό, κείμενα, βιβλία, multimedia, links
  • προαιρετικές συστατικές επιστολές και βεβαιώσεις
  • δυνατότητα πρακτικής στις θεραπευτικές δραστηριότητες της ομάδας ‘’μίτος’’
  • δυνατότητα ατομικών θεραπειών και εποπτείας στα πλαίσια της εκπαίδευσης
  • αγροτουριστικές δράσεις στη φυσική ομορφιά της Κρήτης

 

 

  1. Διακοπή εκπαίδευσης

Η διακοπή της εκπαίδευσης για οποιονδήποτε λόγο είναι ένα δυσάρεστο και σοβαρό γεγονός για την ομάδα. Ο εκπαιδευόμενος με αίτημα διακοπής, οφείλει να ενημερώσει τους διοργανωτές και την ομάδα για αυτό και να έχει καλύψει τις οικονομικές του υποχρεώσεις έως και  την τρέχουσα περίοδο. Επίσης οι διοργανωτές οφείλουν ηθικά, δεοντολογικά και πρακτικά στους εκπαιδευόμενους, να αιτηθούν στην ομάδα, την διακοπή της εκπαίδευσης μέλους σε περίπτωση κακοποιητικής, επικίνδυνης ή αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς ή υπερβολικό αριθμό απουσιών (πάνω από 100 ώρες εκπαίδευσης). Σε κάθε περίπτωση, προτείνεται η παρουσία του εκπαιδευόμενου και στην επόμενη συνάντηση της ομάδας μετά από την οποία, η απόφαση της διακοπής είναι οριστική.

 

  1. Χώρος εκπαίδευσης

Η ομάδα ‘’μίτος’’ παρέχει χώρο εκπαίδευσης και πρακτικής στο ‘’σπίτι’’ της ομάδας, ένα φιλόξενο, άνετο και ζεστό περιβάλλον, στα Χανιά  που βρίσκεται στην οδό Αποκορώνου 3, Στοά Βαρδινογιάννη ,στον πέμπτο όροφο. Παρ’ όλα αυτά για λόγους ομαδικότητας  προτείνει στους εκπαιδευόμενους  οι πολυήμεροι μαραθώνιοι να πραγματοποιούνται και σε άλλους χώρους με εγκαταστάσεις για ομαδικές βιωματικές δραστηριότητες και ικανότητα φιλοξενίας τουλάχιστον 20 ατόμων.

6.’’μίτος. Η τέχνη του θεραπεύειν’’ Ποιοι είμαστε                   

Στις αρχές του 2002 μια ομάδα νέων επαγγελματιών ψυχοθεραπευτών, ψυχιάτρων και συμβούλων ψυχικής υγείας, απευθύνθηκε στο αρμόδιο υπουργείο με ένα καταρτισμένο σχέδιο, νέου τύπου κέντρων ημέρας για ψυχοκοινωνική αποκατάσταση. Μετά από παρότρυνση της τότε γρ. ψυχ. Υγείας κας Μαυρατζιώτου η ομάδα δημιούργησε τον φορέα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης  «βάση»  (Μ.Κ.Ο.) με σκοπό την υλοποίηση των προγραμμάτων. Από την δημιουργία της, η «βάση» συνεργάζεται στενά με τον φορέα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης ΚΕΠΚΕ, ΨΥΠΣΑ  και άλλους φορείς ανάλογου ενδιαφέροντος, διευρύνοντας τη διασύνδεση και το πεδίο δράσης της. Το 2005 μέλη της «βάσης» συγκροτούν  την ομάδα   ‘’μίτος’’ . Είναι μια διεπιστημονική ομάδα από επαγγελματίες της ψυχικής υγείας και της εκπαίδευσης με στόχο να καλύψει ψυχοκοινωνικές ανάγκες του παιδιού, του ενήλικα και της οικογένειας με ανθρωπιστική προσέγγιση.  ομαδικές δραστηριότητες και group therapy

’’μίτος. Η τέχνη του θεραπεύειν’’ στο εδώ και τώρα

Από το 2007 η ομάδα ‘’μίτος’’ μεταφέρει την δράση της  στα Χανιά της Κρήτης. Σήμερα ο  ’’μίτος Η τέχνη του θεραπεύειν’’ έχει εξελιχθεί σε ι νστιντούτο έρευνας, εκπαίδευσης, συνεχιζόμενης επιστημονικής κατάρτισης, μελέτης και εφαρμογής της ανθρωπιστικής συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας και προσφέρει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών:

  • συμβουλευτική του παιδιού, του γονέα και της οικογένειας
  • εξατομικευμένες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις
  • θεραπευτικές δράσεις που αφορούν τους εφήβους
  • παιδοψυχιατρικές εκτιμήσεις
  • εκπαιδευτικά σεμινάρια
  • εποπτείες
  • εικαστική ψυχοθεραπεία
  • εκπαιδευτικά προγράμματα για επαγγελματίες
  • συμβουλευτική ψυχικής υγείας (case management)
  • ομάδες προσωπικής ανάπτυξης και αυτογνωσίας
  • master classes και συνεχιζόμενη εκπαίδευση για επαγγελματίες

 

Την περίοδο 2010-2013 οργανώνει για πρώτη φορά στην Κρήτη εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην Παρεμβατική Μη Κατευθυντική Συμβουλευτική μέθοδο (N.D.I.)  από τον M.Lobrot, με στόχο να εκπαιδεύσει συμβούλους ικανούς να εφαρμόσουν την Συμβουλευτική. Επιστημονικά υπεύθυνος της εκπαίδευσης και στα Χανιά είναι ο Αριστείδης Στουρνάρας ψυχίατρος παιδιών & εφήβων, ψυχοθεραπευτής N.D.I και μαθητής του Michel Lobrot. Υπεύθυνη εποπτείας και οργάνωσης είναι η Νεκταρία Πατεράκη, προσωποκεντρική  και μη κατευθυντική ψυχοθεραπεύτρια, μαθήτρια του M.Lobrot.

Το ‘’σπίτι’’ της ομάδας, ένα φιλόξενο, άνετο και ζεστό περιβάλλον, στα Χανιά βρίσκεται στην οδό Αποκορώνου3, Στοά Βαρδινογιάννη ,στον πέμπτο όροφο προσφέροντας ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών. Τηλ. Επικοινωνίας: 28210 45055 και 6945437963 Ν.Πατεράκη  και 6946798857 και 2821302042 Α.Στουρνάρας

Facebook: ομάδα μίτος ////  mail: arstherapeutica@yahoo.gr

 «Στα πρέπει και στη λογική πήγε η ζωή μου όλη, κι απότιστο τση πεθυμιάς άφηκα το περβόλι…»    

  

  1. Το μήνυμα του Μισέλ Λομπρό

Τί είναι η ψυχοθεραπεία ;
Η βαθιά μου αναζήτηση για τα προβλήματα που απασχολούν τον άνθρωπο καθώς και η λύση τους ,με έκαναν να δομήσω μια νέα αντίληψη για τη προσωπική ανάπτυξη και τη ψυχοθεραπεία πολύ αισιόδοξη πολύ θετική, απαλλαγμένη από δαιμονοληψίες και στρεβλώσεις .Αυτή η νέα αντίληψη ,η μέθοδος επικέντρωσης στη επιθυμία έχει σκοπό , την προσωπική σου ελευθερία και ευτυχία.
Το να είσαι ελεύθερος έγκειται στο να είσαι διαθέσιμος για όσα πράγματα επινοούνται και είναι πραγματοποιήσιμα προοδευτικά.
Το να είσαι ευτυχισμένος έγκειται στο να οικοδομήσεις μια κεντρική θεωρία για τον εαυτό σου , να συγκρίνεις τις συναισθηματικές συνέπειες των πράξεων σου αφήνοντας να βγουν στην επιφάνεια  ,το να ακολουθήσεις δράσεις που σε οδηγούν σε ευφορία , ενθουσιασμό και βαθιά ευτυχία, αυτές είναι οι πράξεις  που μας ολοκληρώνουν και αναπτύσσουν.
Στο τέλος να κοιτάξεις και να θαυμάσεις το μοναδικό εαυτό σου ,τη μόνη ύπαρξη που έχεις με βεβαιότητα.
Να γιατί αγωνίζομαι. Νομίζω ότι η αιτία για την οποία αγωνίζομαι αξίζει τον αγώνα. Επιτίθεμαι σε όλους όσους εφαρμόζουν ένα είδος περιορισμού στον τομέα των ανθρωπίνων επιστημών, δηλαδή όλους αυτούς που περιορίζουν τον άνθρωπο, που δεν τον αναγνωρίζουν σε αυτό που είναι και τον μετατρέπουν σε καρικατούρα. Δεν διατίθεμαι να παραιτηθώ της αξίας που λέγεται αλήθεια η οποία μου φαίνεται εξίσου σημαντική με την αξία αγάπη. 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close